Sunday, October 12, 2014

3-2-1 Action

... هیچ وقت آمدنش را نمی دیدم. انگار همیشه ازهمان اول آنجا نشسته بود. روی آن صندلی چوبی. با پیپی که هیچ وقت خاموش نمی شد. نمی دانم انتظار میکشید یا وقت میگذراند یا به تماشا نسشته بود...!

No comments:

Post a Comment