Saturday, May 31, 2014

About him VI


چندتا کتاب از کتابخونه ی دانشکده قرض گرفتم تا شروع کنم به خوندن واسه ارشد. چند بار هم اتاق مطالعه رو امتحان کردم. ولی‌ به روحیه من نمی‌خورد! نمیتونستم مثل بقیه بی‌خیال همه چی‌ بشم و فقط بچسبم به درس. ولی خب بیشتر به درسها میرسیدم. صبح کنکور رسید. سرما خورده بودم. یه چای سیگار زدم و رفتم سر جلسه! نیم ساعت اول حالم بد بود،  دو، سه تا کیک که خوردم، تازه به خودم اومدم که سر جلسه کنکورم!
 اینم تموم شد و به روز مرگی من یه" انتظار برای نتیجه امتحان" هم اضافه شد! چند ماه بعد کارنامه‌ ها اومد. رتبه م یه رقمی‌ شده بود. برخلاف کنکور کارشناسی، این دفعه هیشکی باورش نمی‌شد جز خودم!... .
ادامه دارد...

Friday, May 30, 2014

About him V

اولین درس رو استاد نینداخت، خودم افتادم! یه خورده سخت بود برام که قبول کنم. منی‌ که تا اون موقع حتی فکرشو هم نمی‌کردم که شاگرد دوم باشم، حالا درس افتاده بودم! البته فقط خودم مقصر نبودم! ولی‌ چه اهمیتی داشت!
از همون ترمها بود که شروع کردم به سیگار کشیدن. ولی‌ نه از روی ناراحتی بود، نه به خاطره دوست ناباب، و نه... .
کنجکاو بودم همیشه. امتحان کردم. خوشم اومد. ادامه دادم!
تا قبل از ترم آخر چند تا درس دیگه رو هم افتادم و انداخته شدم! معلوم نبود به موقع تموم می‌کنم یا نه، برای همین نمی‌دونستم واسه ارشد بخونم یا نه. تصمیم گرفتم بخونم... .
ادامه دارد...

About him IV

بدون دو دلی‌ انتخاب رشته کردم.چند ماه بعد سر کلاس مهندسی‌ نشسته بودم! درسها یه کم عجیب بود، ولی‌ چیزی نبود که نشه فهمیدشون.  خیلی از چیزای دانشگاه  تازه بود برام. اینکه دیگه لازم نبود بگی‌ آقا اجازه! هروقت دوس داشتی از کلاس می‌رفتی بیرون! زمان ترافیک وقتی‌ بود که درس تموم میشد، اونم اطراف "استاد". من مونده بودم این همه آدم چی‌ میخوان از جون اون! بعد‌ها که نمره ها رو توی بُرد میزدن، من کم کم داشت یه چیزای دستگیرم میشد! ؛ آها این هم جدید بود برام، از اون چند صفحه که موقع امتحان مینوشتم، فقط یه نمره پشت شیشه میرسید دستم؛
 اینم تازگی داشت برام ،که نمره‌هایی‌ که میاوردی گاهی با مقداری که از درس فهمیدی رابطه نداشت!
 درس افتادن رو از ترم ۲ شروع کردم... .
ادامه دارد...

Monday, May 26, 2014

About him III

حالا من هر آنچه داشتم را در روستا جا گذاشته  و راهی‌ شهر شده بودم. توی مسیر رشته ی  افکارم از گذشته‌های دور شروع میشد و به اینجا که می رسید پاره میشد. هیچ ایده ای‌‌ درباره آیندی بسیار نزدیک هم نداشتم. در آن چهار سال از عمرم کم شد ولی‌ چیزی به من اضافه نشد. چیز خاصی‌ از آن دوران یادم نمی آید. کم کم پینه‌های دستم نرم شده بود. هر از گاهی آخر هفته برمی‌گشتم به روستا و  دیدار‌ها تازه می‌کردم. تمام شد و صبح کنکور رسید. نمیدانستم چقدر بلدم؛ ولی‌ عجیب بود که هیچ نگران نبودم! کنکور رو که دادم اصلا نمیدانستم که خوب بود یا بد!.

کارنامه که اومد هیشکی تعجب نکرد به جز خودم. رتبم سه رقمی‌ شده بود. کلی‌ خوش حال شدم ولی‌ به روی خودم نمی‌‌آوردم. انتخاب رشته که کردم، علاقه هیچ نقشی‌ در اون نداشت.؛ درست مثل انتخاب رشته دبیرستان.
باید مهندس می‌شدم... .
ادامه دارد...

Sunday, May 25, 2014

About him II

قبل از اینکه وارد راهنمایی بشم، حروف الفبای انگلیسی‌ رو یاد گرفته بودم. کم کم داشتم میفهمیدم به چیا علاقه دارم؛ زبان انگلیسی‌، زبان فارسی!
معلم ادبیات مون از معلم‌های مورد علاقه‌ من بودم. درس جدیدی رو که می‌خواست بده، به من میگفت که از روی اون بخونم، اونم توضیح میداد. رفتارش طوری بود که احساس می‌کردم سنّم بیشتر از اینی هست که فکر می‌کردم، ولی‌ باز به نظرم همه خیلی‌ بزرگ به نظر میومدند! احساس مسئولیت می‌کردم که اینکارو درست انجام بدم. قبلاً هم توی خونه مسئولیت های زیادی بهم داده بودند که به خاطرش دستام همیشه پینه بسته بود! اتفاقا چند وقت پیش معلم ادبیات رو بعد از کلی‌ سال توی یه فروشگاه دیدم. اون منو زودتر شناخت.خیلی‌ ذوق کردم!
درسای راهنمای  هم زیاد مشکل نبود برام. ۳ سال راهنمای رو هم شاگرد اول بودم. وقتی‌ تموم شد دیگه باید کوله بارم رو می بستم و راهی شهر می‌شدم تا تحصیلات رو اونجا ادامه بدم... .
ادامه دارد...