مثل خیلی
های دیگه توی روستا بزرگ شدم. دبستان رو از همون جا شروع
کردم. قبل از اینکه دبستان رو شروع کنم، حروف الفبا رو بلد بودم بنویسم. چیز زیادی
یادم نمیاد از اون موقع ها. زندگی در روستا همراه بود با کار کردن توی مزرعه .درس ها مشکل نبود
برام. لازم نبود زیاد درس بخونم. اون موقع ها تفریحاتمون میشد کار کردن تون زمینهای
کشاورزی مون ، نشستن غروبا دور آتیش، گوش کردن قصه ی ظهر جمعه از رادیو،... . اون موقع تلویزیون
نداشتیم. بعدها هم که تلویزیون اومد، زیاد توی خونه نبودیم که بخوایم تماشا کنیم.
کسی برامون قصه نمیخوند؛ قصههایی که بلدیم بیشتر خاطراتی بود از پدر و پدر بزرگ،
مادر و مادربزرگ،... .
شبها همراه گنچشکها
میخابیدیم، با خروسها بیدار میشدیم. خسته بودیم اما راحت! دبستان رو شاگرد اول بودم. تموم که شد پروندمو گرفتم، بردم
راهنمایی ثبتنام کردم. راهنمایی برام عجیب بود. اونای که اونجا درس میخوندن به
نظرم خیلی سنشون زیاد بود... .
ادامه دارد...
No comments:
Post a Comment