قبل از اینکه وارد
راهنمایی بشم، حروف الفبای انگلیسی رو یاد گرفته بودم. کم کم داشتم
میفهمیدم به چیا علاقه دارم؛ زبان انگلیسی، زبان فارسی!
معلم ادبیات مون از
معلمهای مورد علاقه من بودم. درس جدیدی رو که میخواست بده، به من میگفت که از
روی اون بخونم، اونم توضیح میداد. رفتارش طوری بود که احساس میکردم سنّم بیشتر از
اینی هست که فکر میکردم، ولی باز به نظرم همه خیلی بزرگ به نظر میومدند! احساس
مسئولیت میکردم که اینکارو درست انجام بدم. قبلاً هم توی خونه مسئولیت های زیادی
بهم داده بودند که به خاطرش دستام همیشه پینه بسته بود! اتفاقا چند وقت پیش معلم
ادبیات رو بعد از کلی سال توی یه فروشگاه دیدم. اون منو زودتر شناخت.خیلی ذوق
کردم!
درسای راهنمای
هم
زیاد مشکل نبود برام. ۳ سال راهنمای رو هم شاگرد اول بودم. وقتی تموم شد
دیگه باید کوله بارم رو می بستم و راهی شهر میشدم تا تحصیلات رو اونجا ادامه
بدم... .
ادامه دارد...
No comments:
Post a Comment